Ik woon in ....

In Memoriam

‘Het was eerst wennen in mijn eigen huis.’ Jos heeft 32 jaar in Amstelrade gewoond. Hij was als kind aanwezig bij de eerste paal die de grond in ging. Zijn vader is een van de oprichters van Amstelrade. ‘Ik wilde eigenlijk niet weg.’



Nu Jos een aantal maanden in zijn eigen huis woont, denkt hij er anders over. ‘Het groter wonen is heel prettig. Ik had een kleine kamer waar ik met mijn rolstoel niet uit de voeten kon. Hier kan ik bij wijze van spreken rolstoeldansen. Ik moet er niet teveel inzetten, anders zit ik weer klem’, lacht Jos. ‘Je moet de rust nemen om te wennen aan de nieuwe omgeving. In het begin vergeleek ik het met Amstelrade, maar dat werkt niet. Ik ben gaan kijken wat voor mij werkt. En ik voel me nu uitstekend hier! Ik ben gelukkig met mijn keuze.’

Jos is twee keer in de week in het activiteitencentrum op IJburg. Er staat een laptop in de woonkamer. ‘Ik ga binnenkort beginnen met computerlessen. Stel dat ik maar één ding kan op de pc, terwijl er 36 dingen te doen zijn. Het is zonde om die 35 andere dingen links te laten liggen.’ Jos heeft niet zoveel met houtbewerking of kaarsen maken. ‘Ze zeggen wel eens tegen me: Jos, je hebt twee linker handen. Ik antwoord dan: hád ik maar twee linker handen. Dan kon ik veel meer, want mijn linker hand is mijn goede hand.’