Ik woon in ....

Mevrouw Mug-Tijssen is nooit getrouwd geweest.  Toch heeft ze een samengestelde achternaam en een heleboel kleinkinderen. Dat komt
doordat ze die lieve oma is die iedereen zo graag wil hebben.


Hoe het met die achternaam zit? Mevrouw Mug-Tijssen zal het al menigmaal hebben verteld. ‘Ik was bevriend met de heer en mevrouw Mug,’ legt ze uit. ‘Toen mevrouw Mug overleed, heeft meneer Mug het heel erg moeilijk gehad. Op een gegeven moment zei hij tegen mij: “Zou je niet bij me willen wonen?” Nou, dat heb ik toen gedaan. We werden verliefd en hebben samen vijf heerlijke jaren gehad, toen is hij overleden. Zijn kinderen vroegen: “Och, zou je zijn naam niet willen blijven dragen?” Dat deed ik toen. Zo is het gekomen.’

Nelly Tijssen groeide op in een socialistisch nest. ‘Nog steeds,’ zegt ze, ‘vind ik solidariteit erg belangrijk. Als je iemand kunt helpen, dan doe je dat.’ Zo is ze voor velen die lieve oma geworden waaraan iedereen in zijn hart behoefte heeft.

In De Venser voelt ze zich op haar plaats. ‘Toen ik hier nog niet woonde, ben ik er met meneer Mug al een paar keer geweest voor de 1 mei-viering. Zijn zoon Pelle ging eens mee. Hij zei: “Wat hangt hier een fijne sfeer!” Dat is waar. De meeste mensen zijn hier heel erg aardig.’
Voor haar verjaardag kreeg Nell Mug-Tijssen onlangs van haar ‘kinderen’ een album vol foto’s en lieve briefjes. Negentig werd ze. ‘En ik ontdek steeds weer iets nieuws. Laatst heb ik bij een herdenkingsdienst een gedicht voorgelezen, over troost. Vroeger had ik nooit gedacht ooit zoiets te durven!’