De geur van de appeltaart

Zorg gaat door de maag vindt WarmEten, een bedrijf voor advies en scholing op het gebied van ‘kleinschalig koken’. WarmEten geeft culinaire ‘coaching on the job’ aan verzorgenden en leiding gevenden. Juist voor mensen met dementie kan smakelijk eten veiligheid en troost bieden. Daarnaast is het voor verzorgenden een manier om goede zorg te bieden. Op een donderdag in september geeft onder andere kok Frank Pol kookles in Groepswonen Saaftingestraat (Amsterdam-Osdorp): aardappelen, groenten
en gehaktballen en als toetje appeltaart. ‘Kijk, dit is wat ik bedoel!'

In woning 227 in Groepswoningen Saaftingetraat hangt de heerlijke geur van appeltaart. Kok Frank Pol zit aan een tafel en schilt aardappelen, terwijl een bewoonster naast hem geïnteresseerd toekijkt. Ondertussen maken  verzorgenden Ifna en Sandra in de keuken ook eten klaar. Plotseling springt Frank op, loopt snel naar de keuken en geeft Sandra en Ifna instructies
over het draaien van de gehaktballen. Een paar bewoners lopen heen en weer. ‘Ruikt lekker’, zegt een van hen.



Denk om de smaak
Een belangrijk kenmerk van kleinschalig wonen is dat verzorgenden zelf koken. Dat valt niet altijd mee. Frank: ‘Bewoners weigeren soms te eten en worden niet bij het kookproces betrokken. Bij verzorgenden ontbreekt vaak de kennis en ervaring om iets lekkers op tafel te zetten.’ WarmEten laat verzorgenden
zien hoeveel plezier ze bewoners doen met een lekkere maaltijd. Ze trainen verzorgenden om bewoners te betrekken bij het kookproces. Passief door de geur van het eten en door te vertellen wat er gemaakt wordt. Actief door  bewoners klein snijwerk te laten doen. Het bereiden van smaakvol eten, daar gaat het Frank om. Hij vindt het belangrijk om goede (biologische) producten mèt smaak te kopen. ‘Niet te zout en te dikmakend, daar wordt altijd aan gedacht maar nooit aan de smaak. Dat is de cultuuromslag waar WarmEten voor pleit en zich hard voor maakt.’ Hij adviseert om te koken met aandacht
en liefde én om het ritueel niet te vergeten. ‘Zoals elke zaterdag soep klaarmaken.’

En de praktijk?
Een bewoonster ontdekt de zak met appels. Ze haalt ze er een voor
een uit, legt de appels op tafel en pakt ze dan weer op om ze aan te raken. ‘Kijk, dit is wat ik bedoel!’, roept Frank enthousiast. ‘Opnieuw ontdekken! Verwacht geen hele grote gebeurtenissen, om dit soort kleine dingen gaat het.’
Wat vinden de medewerkers van de kooklessen? Ifna: ‘We hebben veel aan zijn tips over bijvoorbeeld menu planning en kostenbeheersing. De recepten
zijn eenvoudig zelf te maken en de kookles inspireert me om zelf nog meer recepten te zoeken.’